Voor de derde keer in Laos

Voor de derde keer ben ik als vrijwilliger in januari 2014 naar Laos afgereisd. Wat ben ik hartelijk ontvangen door de familie Phongsavath! Het duurde wel even voordat ik me aangepast had aan het Laotiaanse tempo, maar het is wel heerlijk om maar één ding tegelijk te hoeven doen en dat in een rustig tempo. Ik had van te voren vijf dozen met t-shirts en een heleboel pennen en potloden opgestuurd. Die waren door de familie keurig bewaard. Ze waren er ontzettend blij mee.

Eén van de belangrijkste taken van de vrijwilligers is het geven van Engelse les in de weekends. Heel leuk om te doen. De kinderen (van 8 tot 19 jaar) zijn erg

 enthousiast. Een uur vóór aanvang van de les komen de eersten al aan. Ze vinden het heerlijk om alvast een leesboek uit de kast te halen en lekker te lezen. Ze lezen meestal hardop. Badmintonnen vinden ze ook geweldig. Na de les blijven ze nog gezellig een poosje hangen om te tekenen en lekker te kletsen. Zoals overal zijn er heel serieuze kinderen, maar ook een paar ondeugden die meer voor de gezelligheid komen. Van alles heb ik erbij gehaald, zoals een pan, bord, bestek, klok, stoel en ga zo maar door. Ook heb ik ze het liedje “Hoofd, schouders, knieën, teen” in het Engels geleerd. “Row, row, row your boat” was wel erg moeilijk, maar elke les hebben we het een paar keer gezongen en het ging steeds beter.

Ik ben uitgenodigd voor een bruiloft, naar een begrafenis geweest en heb een tempelfeest meegemaakt en overal werd ik even hartelijk ontvangen. Ik had het gevoel echt deel uit te maken van de gemeenschap. Een onvergetelijke ervaring.

Verder heb ik vier scholen van, in Vientiane gekochte, leesboekjes voorzien omdat ze die niet hadden. Lesboeken zijn trouwens ook niet dik gezaaid.

Ik heb een geweldige tijd gehad en ik denk met veel warmte terug aan de lieve mensen. Hopelijk kan ik nog een keer terug gaan.

 

Ellen