Tom, vrijwilliger in Laos

Tom is een vrijwilliger die al een paar weken in het Khongdistrict is, hieronder zijn verhaal.

 

Tom is een vrijwilliger die al een paar weken in het Khongdistrict is, hieronder zijn verhaal.

 

Ik ben al een paar weken in het Khongdistrict en heb het hier erg naar mijn zin. De leden van het het lokaal comité (het Khong Development Comité, KDC) zijn erg vriendelijk en gastvrij. Al na een paar dagen voelde ik mij opgenomen in de familie. Het KDC is erg enthousiast en zal je met open armen ontvangen; zij doen erg hun best het je naar de zin te maken en ervoor te zorgen dat je niets ontbreekt. 

 

Ik heb samen met hen verschillende scholen en scholen in aanbouw bezocht, erg interessant. Ik geef Engelse les in een klein schooltje bij Ban Tha Mouang, vlakbij het huis van mr. Bounchan, de voorzitter van het KDC. 'Mijn studenten'  in de leeftijd van 6 tot 66 jaar zijn gemotiveerd en leergierig, maar ook wat verlegen. Leuke uitdaging dus. De leden van het KDC leren heel graag Engels, nu er steeds meer vrijwilligers de projecten bezoeken.

 

Ik eet regelmatig met hen samen en dan oefenen gelijk wat Engels. (De vrouw van mr. Bounchan maakt trouwens het heerlijkste eten in Laos!).

Het KDC staat open voor al je vragen en er is genoeg te doen. Met hen samen werken geeft je echt een beeld van het Laotiaanse leven, iets wat veel toeristen missen. 

 

Ik verblijf op Don Det, een eilandje voor backbackers met wat eenvoudige hotelletjes(guesthouses). In tien minuten ben je met de boot op het vaste land. Je stapt in het dorp Nagasang uit, dan is het nog tien minuten met de motor (een soort scooter die 80km/uur kan) naar Ban Tha Mouang.

 

In het noorden van Don Det zijn veel toeristen, er is internet, restaurantjes enzovoort. Ik woon nu in het rustige zuiden van het eiland. Over het alleen zijn hoef je je geen zorgen te maken, je zult heel veel mensen ontmoeten. Het laatste wat je van Don Det, of Zuid Laos in zijn geheel kunt zeggen is dat het hectisch is. Het leven gaat hier langzaam en daar moet je je ook wel een beetje aan aanpassen, wanneer je hier als vrijwilliger actief bent.

 

Een plezierige omgang met de mensen hier is de belangrijkste “taak” van mijn verblijf als vrijwilliger. Ik stel me niet op als iemand die alles weet, maar meer als iemand die bijvoorbeeld hun vragen beantwoordt. Vertellen hoe goed we het wel doen in Nederland, helpt hen echt niet vooruit! Eerder andersom!

 

Luisteren is heel belangrijk, dan begrijp je beter hoe je je nuttig kan maken.  Mensen leren graag informeel in een ontspannen sfeer. Zo hebben ze bijvoorbeeld de tijd om het geleerde met elkaar te bespreken. Tijdens de Engelse les doe ik veel spelletjes met hen, “galgje” een woordraadspelletje, vinden ze geweldig! Ik zie de  vooruitgang, ze zijn steeds minder verlegen om Engels te spreken en gaan steeds meer verstaan. Nog even en dan heeft het KDC geen vertaler meer nodig! Gaaf, dat ik daar ook aan bijdraag!

 

Doordat de dorpelingen steeds beter Engels spreken, kunnen ze hun inkomen gaan verbeteren door gebruik te maken van het toerisme, door bijvoorbeeld dagtochten of homestays (één of twee dagen in Laotiaans dorp wonen) te organiseren. Misschien kan ik hen daar ook nog meehelpen, door bijvoorbeeld samen een leuke tocht uit te stippelen of brochures te maken.

 

Ik blijf hier nog twee tot drie maanden, ik ben zeer benieuwd wat er allemaal nog gaat gebeuren. Ik kan niet voorspellen wat er nog van me gevraagd of verwacht gaat worden. En dat is juist de charme van Laos, plannen maken is misschien handig om een beetje een idee te krijgen wat je te wachten staat, maar alles loopt toch altijd weer anders…. Gaaf!