Leen en Ruben

Wij zijn Leen en Ruben uit Brussel. Nadat we een aantal jaren gewerkt hebben in de sociale sector besloten we onze job op te zeggen om te gaan reizen; eerst een paar maanden in Zuid-Oost Azie, daarna naar Australie.

Na een tijdje reizen hadden we zin om onze tijd ook eens wat nuttiger te besteden dan louter steden en bezienswaardigheden te bezoeken, dus gingen we op zoek naar een -liefst kleinschalig- project waar we een tijdje vrijwilligerswerk konden doen, Na een beetje surfen kwamen we terecht op de site helplaos.nl, en de projecten die daar beschreven worden, spraken ons onmiddellijk aan.

Na contact te hebben opgenomen met Adrie en wat telefoontjes en mailtjes over en weer kwamen we in augustus 2014 aan in Ban Thamouang, waar we 3 weken zouden verblijven in het vrijwiligershuis van het project. De accommodatie was basic, maar meer dan genoeg. We waren blij dat we eindelijk nog eens zelf over een keuken beschikten waar we konden koken, al was het dan wel op een kolenstoof.

Wat betreft het vrijwilligerswerk zelf, hadden we in het begin een beetje pech. Blijkbaar zijn de Laotiaanse autoriteiten strenger dan voorheen geworden omtrent vrijwilligers, en hadden we een officiele toestemming nodig alvorens we aan de slag konden gaan. Jammer genoeg heeft het 2 weken geduurd alvorens al het papierwerk in orde was en we konden beginnen met engelse les geven aan de kinderen.

De eerste 2 weken hebben we ons bezig gehouden met de omgeving te verkennen: de 4000 eilanden, Khone Phapheng watervallen, naar de markt gaan in een van de omliggende dorpjes, ... Ook gaven we af en toe wat engelse les aan mr. Bounchan zelf en Malaiphone en Khing Kham, 2 meisjes die mee in de organisatie van de KCDA zitten. We namen hen af en toe mee naar het nabijgelegen hotel om op het internet te gaan.

Verder hebben we met mr Bounchan twee scholen in aanbouw bezocht in Khinak en Nakasang. We maakten er kennis met enkele leerkrachten en kregen er uitgebreide informatie over hoe de scholen daar werken, wat heel interessant was. De school in Khinak was zo goed als klaar maar de bouw van de school in Nakasang lag helaas al een tijdje stil omdat verdere fondsen ontbraken.

De laatste week van augustus kregen we dan eindelijk het goede nieuws dat de toestemming in orde was en kon mr Bounchan de kinderen uitnodigen om naar de les te komen. Aangezien het nog schoolvakantie was, hebben we toch nog elke dag les kunnen geven en de kans gehad de kinderen uit de buurt te leren kennen. Gelukkig maar, want dit was toch wel waarvoor we uiteindelijk voor het vrijwilligerswerk gekozen hadden. Na deze intensieve week zat het er voor ons helaas op en, na een afscheidsceremonie en -feestje, reisden we verder met ons hoofd vol mooie herinneringen.

Het was een zeer leuke en leerrijke ervaring, en zeker ook een uitdaging, om tussen het reizen door en het comfort van hotelkamers en guesthouses eens voor 3 weken een ´thuis´-gevoel te hebben, waar we ons nuttig voelden en nog eens beseften dat je eigenlijk niet veel nodig hebt om gelukkig te zijn. Een aanrader voor iedereen!