Jozef Scholten

Mijn naam is Jozef Scholten. Ik ben een geboren (1951) en getogen Twentenaar en woon sinds eind 1985 in Nootdorp. Ik ben getrouwd en wij hebben twee kinderen allebei met partner en een kleinzoon.

Na mijn opleiding Technische Natuurkunde (in Twente) heb ik een jaar les gegeven aan wat toen nog de HTS heette. Met ons vertrek naar Zuid Duitsland begon mijn loopbaan in de telecommunicatie. Terug in Nederland heb ik mij verder ontplooid tot een ervaren project manager. Begin 2015 ik kunnen besluiten deze loopbaan per 1 juni van dat jaar te beëindigen.

Mijn vrouw en ik hebben allebei al veel jaren diverse soorten vrijwilligerswerk gedaan, niet alleen bestuurlijk maar ook met hand- en spandiensten o.a. voor de Stichting. Wij kennen Jan en Petra van Keulen al vele jaren. Mijn beslissing om mij in te zetten als lid van het bestuur van de Stichting ligt dan misschien wel enigszins voor de hand, maar dit is natuurlijk niet de enige reden. Enkele redenen wil ik graag nader belichten.

Mijn vrouw en ik hebben de afgelopen jaren 2 keer een reis door China mogen maken. Daarbij hebben we niet alleen de toeristische hoogtepunten bezocht, maar ook wat tijd kunnen doorbrengen in kleine dorpjes en landelijke gebieden. Bekend is dat de politiek en economische ontwikkeling van Laos bij lange na niet die van de grote buur China benadert. Daar komt bij dat het Khongdistrict in de verst mogelijke uithoek van Laos ligt en daarmee nog eens ver achter blijft bij de hoofdstad. Naar mijn mening verdient het hulpprogramma, dat Adrie de Koning en Sian samen met Jan voor de bewoners van hun Khongdistrict hebben opgezet, dus zeker voortzetting.

De Stichting is een kleine organisatie waardoor de algemene kosten laag kunnen blijven. De giften van de donateurs kunnen daardoor optimaal worden besteed aan de ontwikkelingen in het Khongdistrict. Het feit dat de Stichting alleen reageert op aanvragen van de bewoners en deze bewoners zelf ook een bijdrage leveren aan de realisatie van de betreffende projecten, vergroot de kans dat geboden hulp aan een concrete behoefte voldoet. Het  KCDA gaat hierbij een steeds belangrijker rol spelen.

De komende jaren zullen een aantal nieuwe uitdagingen brengen: Het veeteelt project zal anders gaan lopen dan de intussen “bekende” bouw van scholen. Het is positief dat de communicatie met het KCDA wat vaker per e-mail en in het Engels kan plaatsvinden, maar dat betekent ook dat correcte communicatie binnen de normen van de Laotiaanse cultuur extra aandacht verdient.

Ik mag mij, als voorzitter, gesteund weten door een enthousiaste secretaris en penningmeester, verder zullen Adrie, Sian en Jan van Keulen me met hun ervaring willen adviseren en natuurlijk niet te vergeten de onmisbare vrijwilligers die de Stichting helpen waar zij kunnen. Zo kunnen we ons gezamenlijk blijven inzetten voor de belangen van onze Stichting en dus voor een betere toekomst van de bewoners van het Khongdistrict.

Wil je iets weten? Stuur mij een bericht