Gezondheidszorg

Na een wat moeizame start hebben onze vrijwilligsters Laurien en Larissa, en ons lokale comité hun draai gevonden. Ze hebben geholpen de kliniek op te schonen, hebben verschillende ander klinieken bezocht en geven Engelse les. Zij zijn de eersten die zolang gebleven zijn. Ons lokale comité heeft veel bijgeleerd in het omgaan met enthousiaste vrijwilligers.

 

Vrijwilligers in Laos.

 

Na een wat moeizame start hebben onze vrijwilligsters Laurien en Larissa en ons lokale comité hun draai gevonden. Ze hebben geholpen de kliniek op te schonen, hebben verschillende ander klinieken bezocht en geven Engelse les.

Zij zijn de eersten die bijna een maand gebleven zijn. Ons lokale comité heeft veel bijgeleerd in het omgaan met enthousiaste vrijwilligers. 


In 2006 is er, met onze steun, een kliniekje met 4 bedden gebouwd. Vanaf toen hadden de mensen in de 13 omliggende dorpen een vast punt waar ze medische hulp konden krijgen. De staf bestaat uit twee verplegers. Ze geven eerste hulp en eenvoudige medische hulp en advies. Hun advies bijvoorbeeld hoe om te gaan met diarree heeft al veel levens gered. Ernstigere gevallen worden doorgewezen naar het ziekenhuis op Khongisland.

  

De eerste jaren ging dit geweldig, er woonde zelfs een verloskundige in de kliniek. De verloskundige woont inmiddels weer in haar dorp en de kliniek wordt helaas wat minder professioneel beheerd.


Larissa en Laurien hebben in samenwerking met Dr. Soubanh, dokter in het ziekenhuis op Khongisland, en de medewerkers van de kliniek een schoonmaakbeurt georganiseerd en de medicijnkast opgeschoond. Ook hebben ze andere klinieken in het district bezocht en hun bevindingen samengevat. Dit rapport geeft een duidelijk beeld van de gezondheidszorg in het Khongdistrict, waar andere vrijwilligers weer mee aan de slag kunnen.

 

We hopen dat de activiteiten van deze vrijwilligers aan de beheerders van de klinieken de energie zal geven om hun werk nog beter te gaan doen. Voor ons, westerlingen, kan het natuurlijk best frustrerend zijn dat zaken, die in onze ogen heel simpel zijn, niet helemaal goed verlopen. We moeten ons echter realiseren dat de omstandigheden in Laos heel anders zijn dan hier in het Westen.


De salarissen van de verplegers zijn beslist onvoldoende om van te leven; de helft van de week zijn ze daarom bezig om wat bij te verdienen. Alle kosten, elektriciteit, water en medicijnen moeten opgebracht worden door de bevolking. De regering draagt heel af en toe iets bij.

Iedereen die naar de kliniek gaat betaalt hiervoor een bijdrage van een paar dubbeltjes. Voor de mensen is dit een grote uitgave. Het is echter niet genoeg om de medicijnenvoorraad op peil te houden en de kliniek af en toe een verfbeurt te geven.

 

Onze stichting wil de mensen (en de autoriteiten) graag onafhankelijk van onze hulp maken. We ondersteunen met eenmalige investeringen die door de bevolking niet te betalen zijn. Het beheer en onderhoud van scholen en kliniekjes moet echter verzorgd worden door de lokale bevolking.

Wij helpen ze dus wel met de aanschaf van bijvoorbeeld een microscoop, maar niet met de steeds terugkerende aanschaf van medicijnen. Tot nu toe hebben wij deze regel gevolgd. 

  

Werkend op deze manier leren we de mensen ook zelf boontjes te doppen. Natuurlijk kost dit tijd. Het opbouwen van de gezondheidszorg in Nederland heeft tenslotte ook meer dan honderd jaar geduurd.......

Wij hopen dat het Khongdistrict iets sneller gaat!